W CTA sporo piszemy o Australii, ale jak dotąd jesteś pierwszym Australijczykiem na tym slocie…
Cóż, jestem zaszczycony.
Muszę więc zacząć od tego, co się tam do cholery dzieje? Wydaje się, że rząd podwaja masową porażkę polityczną.
Nie mogę powiedzieć nic więcej poza tym, że są idiotami. Idioci, którzy myślą, że są potężni w kwestii kontroli tytoniu. To połączenie ego i idiotyzmu napędza ich reakcję na wapowanie.
W latach osiemdziesiątych Australia była naprawdę dobra w redukcji szkód. Mieliśmy pierwsze programy wymiany igieł i strzykawek dla osób zażywających narkotyki dożylnie. Mieliśmy pierwszy finansowany przez rząd program edukacji rówieśniczej dla osób świadczących usługi seksualne. Naprawdę przyjęliśmy redukcję szkód: Udało mi się nawet uruchomić nadzorowany pokój do iniekcji. Ale chociaż jesteśmy szczęśliwi, mogąc dać komuś bezpieczne miejsce do zażywania heroiny, nie jesteśmy szczęśliwi, mogąc dać mu bezpieczniejszy produkt nikotynowy.
Jedną rzeczą, której nie rozumiem, jest ten wielki kontrast z Nową Zelandią, gdzie miałeś centrolewicowy rząd, który zdecydował się na redukcję szkód wyrządzonych przez tytoń; ale centrolewicowy rząd w Australii poszedł całkowicie w drugą stronę. Co wyjaśnia tę różnicę?
Wydaje się, że aktywnie ignorują to, co dzieje się w Nowej Zelandii. Jest to bardzo nietypowe dla Australijczyków, ponieważ tak bardzo konkurujemy z Nową Zelandią. Można by pomyśleć, że staramy się z nią wygrać, ale pozwalamy, by wskaźniki palenia w Nowej Zelandii spadły znacznie niżej niż w Australii. Prawdopodobnie już w przyszłym roku osiągną oni klasyfikację krajów wolnych od dymu tytoniowego. Australia prawdopodobnie nigdy tego nie osiągnie w obecnym stanie.
W rzeczywistości – przynajmniej w Victorii – mamy dwa naprawdę ciężkie gangi motocyklistów, Mongołów i Komanczerów, które walczą o wielomilionowy nielegalny przemysł tytoniowy; a teraz robią to samo z vapingiem. Sprzedawcy detaliczni nie mogą odmówić tym gangom, ponieważ boją się wybuchu bomby. Stowarzyszenia sklepów ogólnospożywczych mówią o tym, że ich członkowie z branży tytoniowej zmniejszyli z tego powodu obroty o połowę. Nie zaobserwowaliśmy jednak spadku liczby palaczy.
To dość okropny zwrot, ale kontrola tytoniu jest w pewnym sensie kwestią „lewicową”. Przynajmniej ludzie, których znam w dziedzinie kontroli tytoniu, mają tendencję do lewicowania w swojej polityce. Ale lewica zazwyczaj wspiera redukcję szkód. Czy teraz zauważasz, że ludzie, z którymi pracowałeś w przeszłości nad innymi formami redukcji szkód, w pewnym sensie cię unikają? Jak działa ta dynamika?
Próbowałem poruszyć temat wapowania z wieloma osobami zajmującymi się redukcją szkód w Australii. Ludzie, którzy są w czołówce, mówią takie rzeczy, jak „Mogę utrzymać kogoś uzależnionego od heroiny przy życiu i na drodze do wyzdrowienia, ale to, od czego umrze, to palenie”. Następnie sugeruję vaping, a odpowiedź brzmi: „Och, nie moglibyśmy tego zrobić. Nie. Oni po prostu muszą rzucić palenie”.
Mamy więc do czynienia ze ślepotą, choć zaczyna się ona zmieniać. Zaczynamy dostrzegać, że niektóre z naszych organizacji zajmujących się redukcją szkód wchodzą na pokład z redukcją szkód związanych z tytoniem, ale zajęło im to dziesięć lat. W mediach wciąż pojawiają się dezinformacje. Jeśli chcę opublikować w mediach artykuł o pracy seksualnej, nie ma problemu. Jeśli chcę napisać o reformie prawa dotyczącego marihuany, nie ma problemu. Nadzorowane pokoje iniekcyjne dla użytkowników heroiny. Proste. Vaping? Zapomnij.
Co sprawiło, że zainteresowałeś się tymi kwestiami?
Byłem wolontariuszem zajmującym się wymianą igieł i strzykawek podczas wybuchu pandemii HIV/AIDS; rozdawaliśmy czyste strzykawki z mobilnego autobusu! W ten sposób po raz pierwszy zrozumiałem redukcję szkód w latach 80-tych.
Następnie zaangażowałem się w kampanię na rzecz dekryminalizacji usług seksualnych. Pracowałem jako pracownik seksualny przez jakiś czas, niezbyt długi; i miałem przyjaciół, którzy byli gejami, pracownikami seksualnymi lub narkomanami: Można powiedzieć, że miałem źle spędzoną młodość! Ale to było moje plemię. A moje plemię umierało z powodu HIV i AIDS.
Od tego czasu jestem działaczem na rzecz redukcji szkód i wzywam do reformy prawa narkotykowego i pracy seksualnej. Vaping pojawił się później.
Ale wcześniej zająłeś się polityką, prawda?
Wraz z moim partnerem, Robbiem Swanem, założyliśmy Australijską Partię Seksualną, która w 2010 roku stała się federalną partią polityczną. Prowadziliśmy kampanię na rzecz swobód obywatelskich, prawa dorosłych do wyboru, zdrowia reprodukcyjnego i tak dalej. Zrodziliśmy się ze stowarzyszenia branży seksualnej, wierz lub nie! Przez wiele lat byłem ich lobbystą.
Wzięliśmy udział w kilku wyborach i zostałem wybrany w 2014 r., a następnie ponownie w 2018 r., ale zmieniliśmy nazwę partii z Australian Sex Party na Reason Australia.
Kiedyś utrzymywałem równowagę sił w senacie w radzie legislacyjnej przez wszystkie 8 lat, kiedy tam byłem. Byliśmy przyrównywani do baru z Gwiezdnych Wojen z tymi, którzy siedzieli na ławie przeciwnej. Była to niezwykle zróżnicowana grupa libertarian, wegan, konserwatystów, chrześcijan. To była niezła mieszanka.
Przegraliśmy w 2022 r., ale mieliśmy 8 lat w Radzie Ustawodawczej Wiktorii, co nie było złe dla początkującej partii. Będę kandydował do senatu federalnego w następnych wyborach federalnych, które powinny odbyć się w maju.
Ale australijska polityka jest tak brutalna, jak jest, nigdy nie wiadomo. Prawda?
Nie. Nigdy nie wiadomo. Ale myślę, że w maju odbędą się wybory federalne.
Czy osoby zażywające narkotyki i osoby świadczące usługi seksualne palą częściej niż ogół populacji?
Z pewnością osoby zażywające narkotyki, a w szczególności osoby zażywające narkotyki dożylnie, mają znacznie wyższe wskaźniki palenia. Z drugiej strony, osoby świadczące usługi seksualne palą podobnie jak pielęgniarki i inni pracownicy zmianowi. Ogólnie rzecz biorąc, pracownicy zmianowi mają wyższe wskaźniki palenia.
Czy w ten sposób redukcja szkód wyrządzonych przez tytoń trafiła na twoje biurko, czy jesteś taki jak reszta z nas? Znalazłeś vape i uznałeś, że to dobry pomysł?
Po trochu z obu. Jednym z moich przewodników i mentorów w mojej karierze był Alex Wodak. Był jednym z głównych działaczy na rzecz redukcji szkód i po raz pierwszy rozmawiał ze mną o wapowaniu. Zaczęły pojawiać się sklepy z vapingiem: nie można było sprzedawać nikotyny w Australii, ale można było sprzedawać urządzenia vape, a ludzie mogli następnie wysyłać nikotynę z zagranicy. Następnie Królewskie Kolegium Lekarzy opowiedziało się za ograniczeniem szkodliwości tytoniu; ale jednocześnie widzieliśmy, że rządy chcą całkowicie zakazać wapowania. Wtedy naprawdę się zaangażowałem.
Udało mi się również rzucić palenie dzięki vapingowi: Paliłem odkąd byłem nastolatkiem.
Ostatnie pytanie. Zadaję je wszystkim i staram się nie sformułować go zbyt delikatnie: w jaki sposób zwolennicy redukcji szkód w Australii płacą rachunki?
Cóż, nie dostaję żadnych pieniędzy od tytoniu i nie płacą mi za tytoń za moje poparcie dla waporyzacji. Nigdy nie dostawałem. Każdy, kto tu działa, jest wolontariuszem. Niektóre sojusze otrzymują pieniądze od sprzedawców detalicznych wyrobów tytoniowych, ale nie są to duże firmy tytoniowe. Są to faceci, którzy są atakowani przez gangi motocyklistów i chcieliby zamiast tego sprzedawać regulowany produkt. Dlaczego nie mieliby finansować tego rodzaju aktywizmu?
