- Podwójne zastosowanie nie jest pojedynczym zachowaniem, ponieważ obejmuje szeroki zakres wzorców
- Ciężsi vaperzy, którzy również palą, wykazywali niższą ekspozycję na toksyny niż osoby, które tylko paliły.
- Duże krajowe ankiety często nie mierzą, jak często i jak długo ludzie wapują.
- Słabe dane dotyczące narażenia mogą zniekształcać wyniki dotyczące ryzyka chorób i rzucania palenia.
Przez lata „podwójne zastosowanie” – termin określający osoby, które zarówno palą papierosy, jak i używają vapów – było traktowane jako jedna prosta kategoria w badaniach nad zdrowiem publicznym.
Podwójni użytkownicy są często opisywani jako pojedyncza grupa, z wyższym ryzykiem lub mniejszym prawdopodobieństwem rzucenia palenia.
Jednak nowy komentarz metodologiczny Gal Cohen, Steven Cook i Arielle Selya – opublikowany online jako zaakceptowany manuskrypt – sugeruje, że sama kategoria może być myląca. Problemem niekoniecznie są ludzie. Chodzi o sposób gromadzenia danych.
Autorzy piszą: „podwójne zastosowanie nie jest jednolitym zachowaniem; obejmuje ono szereg wzorców użytkowania wielu produktów”. Innymi słowy, podwójne użycie nie jest pojedynczym, jednolitym zachowaniem. Niektórzy ludzie wapują codziennie. Inni wapują raz w tygodniu. Niektórzy ograniczają papierosy. Inni nie. Jednak w wielu badaniach wszystkie te osoby są grupowane razem.
Jedna etykieta, bardzo różne zachowania
W jednym z badań zbadano poziom toksyn – szkodliwych substancji chemicznych związanych z paleniem – u osób, które używały papierosów i/lub vapów w ciągu ostatnich 30 dni. Grupę podwójnego zastosowania podzielono według częstotliwości używania każdego z produktów.
Podział ten ujawnił, że populacja podwójnego zastosowania była podzielona na dwa bardzo różne wzorce – około 45% używało waporyzatorów mniej więcej raz w tygodniu, podczas gdy reszta używała ich przez większość lub wszystkie dni w miesiącu.
Kiedy autorzy komentarza ponownie przeanalizowali dane, stwierdzili, że „wyższa częstotliwość używania vape (ponad 20 dni w miesiącu) u podwójnych użytkowników była związana ze zmniejszoną ekspozycją na toksyny nienikotynowe w porównaniu z wyłącznym używaniem CC”.
Innymi słowy, osoby, które częściej wapowały, jednocześnie paląc papierosy, były mniej narażone na niektóre substancje toksyczne niż osoby, które paliły tylko papierosy.
Ta niższa ekspozycja „była charakterystyczna dla większości (55 procent) kohorty DU”.
Kiedy jednak wszyscy podwójni użytkownicy są traktowani łącznie, różnice te mogą zniknąć w uśrednionych wartościach. Ktoś, kto codziennie wapuje, jednocześnie ograniczając palenie papierosów, jest traktowany tak samo, jak ktoś, kto głównie pali i okazjonalnie wapuje.
Autorzy wskazują również, że: „Rzeczywiste narażenie środowiskowe nie zostało bezpośrednio zmierzone, ponieważ nie było grupy kontrolnej nieużywającej tytoniu”. Bez pomiaru ekspozycji tła ze środowiska trudniej jest wyodrębnić, jaka część poziomu toksyczności jest rzeczywiście spowodowana używaniem tytoniu.
Pomiar ryzyka choroby bez pomiaru dawki
Drugie badanie obserwowało uczestników przez prawie cztery lata, aby przyjrzeć się powiązaniom między stosowaniem produktu a schorzeniami kardiometabolicznymi. Wykluczono byłych użytkowników i osoby z wcześniej istniejącymi chorobami. To była mocna strona.
Był jednak poważny słaby punkt. W komentarzu zauważono: „Ograniczenia obejmowały nieprecyzyjną kwantyfikację ekspozycji i brak analiz dawka-odpowiedź”.
Uczestnicy zostali uwzględnieni, jeśli używali produktu co najmniej raz w ciągu ostatnich 30 dni. Oznacza to, że ktoś, kto palił dużo przez dziesięciolecia i wapował raz w zeszłym miesiącu, mógł zostać zgrupowany z kimś, kto radykalnie ograniczył papierosy, regularnie wapując.
Bez dokładnego zmierzenia, ile ludzie palili, przez ile lat i jak często używali waporyzatorów, bardzo trudno jest wyciągnąć wiążące wnioski na temat ryzyka.
Ta sama kwestia pojawiła się w badaniu dotyczącym rzucania palenia. W surowych danych codzienni użytkownicy vape mieli wyższe wskaźniki rzucania palenia niż osoby nieużywające. Po korektach statystycznych sytuacja uległa zmianie.
W komentarzu zwrócono jednak uwagę, że korzystanie z produktu pomiędzy kolejnymi falami badania nie było w pełni śledzone, a intensywność palenia przed rozpoczęciem korzystania z waporyzatorów nie została dokładnie zmierzona. Innymi słowy, szczegóły, które mają największe znaczenie, mogły nie zostać uchwycone wystarczająco wyraźnie.
Problem z ankietą ukryty na widoku
Szersze obawy wykraczają poza jedno badanie. W komentarzu ostrzega się, że „brak precyzyjnych i kompleksowych wskaźników korzystania z WE w krajowych bazach danych ankietowych zagraża dokładności przekrojowych badań ich danych”.
Kilka głównych krajowych badań nie rejestruje konsekwentnie, ile dni w miesiącu ludzie używają waporyzatorów. Niektóre nie śledzą, jak długo ktoś jest regularnym użytkownikiem. Tylko jedno duże badanie szczegółowo śledzi wzorce użytkowania w czasie.
A jednak czas trwania i częstotliwość użytkowania są „głównymi wskaźnikami”.
Bez nich badacze próbują odpowiedzieć na złożone pytania dotyczące zdrowia, korzystając z niekompletnych informacji.
Autorzy nie twierdzą, że podwójne zastosowanie jest bezpieczne – lub niebezpieczne. Chodzi im o to, że gdy badacze używają szerokiej etykiety bez mierzenia intensywności lub czasu użytkowania produktów, kategoria ta może stać się zbyt dosadna, aby mieć znaczenie.
Podwójne użycie może nie być jednym stabilnym, jednolitym stanem. Może to być zmieniające się spektrum zachowań – niektóre przejściowe, niektóre długoterminowe, niektóre obejmujące ograniczone palenie papierosów, a inne nie.
Dlatego, gdy nagłówki mówią o „podwójnych użytkownikach”, warto zapytać: jak często wapowali? Jak dużo palili? Przez ile lat?
Bez tych odpowiedzi etykieta „podwójnego zastosowania” grozi nadmiernym uproszczeniem złożonej rzeczywistości i przekształceniem różnorodnego zestawu zachowań w to, co autorzy sugerują, że może być statystyczną fikcją.
