Młodzi ludzie uczestniczący w brytyjskim badaniu wezwali do pozycjonowania e-papierosów jako pomocy w rzucaniu palenia, jednocześnie ostrzegając przed ograniczeniami dotyczącymi smaków, które mogłyby odebrać wybór dorosłym próbującym rzucić palenie papierosów.
Uczestnicy chcieli silniejszych działań przeciwko sprzedaży nieletnim i marketingowi skierowanemu do młodzieży. Uznali jednak również rolę wapowania w pomaganiu dorosłym w rzuceniu palenia, proponując, aby produkty były dostępne w placówkach ochrony zdrowia.
Ich sugestia rodzi pytanie będące sednem polityki dotyczącej wapowania: jak produkty używane, by pomóc palaczom rzucić palenie, można wyraźnie przedstawiać jako pomoc w rzucaniu palenia?
W Wielkiej Brytanii e-papierosów konsumenckich nie można reklamować, powołując się na właściwości lecznicze, chyba że konkretny produkt został dopuszczony do tego celu. Dotyczy to twierdzeń o pomaganiu ludziom w zaprzestaniu lub ograniczeniu palenia, zgodnie z wytycznymi Advertising Standards Authority.
Badanie Uniwersytetu w Sheffield, opublikowane w Public Health in Practice, analizowało te kwestie podczas warsztatów z pięcioma członkami Sheffield Youth Cabinet w wieku od 11 do 17 lat. Żaden z nich nie zgłosił wapowania.
Autorzy stwierdzili: „Z tego względu sprzeciwiali się ograniczeniom dotyczącym smaków i zaproponowali, aby e-papierosy pozycjonować jako produkty pomagające w rzucaniu palenia, a nie dobra konsumpcyjne.”
Pomoc w rzucaniu palenia o wyraźniejszym celu
Badacze Calum Lewis, Hannah Fairbrother i Duncan Gillespie przeprowadzili w marcu 2025 dwa warsztaty, podczas których badali, jak młodzi ludzie zetknęli się z e-papierosami i co sądzili o propozycjach zmian polityki.
Wszyscy pięcioro uczestników wzięło udział w pierwszej sesji, a troje wróciło na drugą. Dyskusje odbyły się przed wprowadzeniem w Wielkiej Brytanii zakazu jednorazowych e-papierosów, więc opisują rynek tak, jak uczestnicy go wówczas doświadczali.
Jeden temat wyłonił się od samych młodych ludzi: wyraźniejsze określenie celu wapowania jako pomocy w rzucaniu palenia.
Uczestnicy zasugerowali, że regulowanie e-papierosów tak jak leków mogłoby sprawić, że młodzi ludzie „uświadomiliby sobie powagę sytuacji”. Omawiali przepisywanie e-papierosów przez pracowników ochrony zdrowia, aby pomóc palaczom rzucić papierosy, wraz z ograniczeniami dotyczącymi ogólnej reklamy.
Autorzy opisali to jako „nowe odkrycie”, wyjaśniając, że uczestnicy chcieli ograniczenia dostępności detalicznej oraz powiązania dostępu z placówkami opieki zdrowotnej.
Krótko mówiąc, ich propozycja łączyła uznanie wartości wapowania dla palaczy z bardziej kontrolowanym systemem jego dostarczania.
Zasady dotyczące twierdzeń o wspomaganiu rzucania palenia
Rozróżnienie między e-papierosem konsumenckim a dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym pomaga wyjaśnić, dlaczego propozycja uczestników jest istotna.
Zgodnie z brytyjskimi przepisami dotyczącymi reklamy e-papieros może być przedstawiany jako alternatywa dla tytoniu. Twierdzenia, że pomaga on ludziom rzucić palenie lub ograniczyć palenie, wymagają jednak zezwolenia Agencji Regulacyjnej ds. Leków i Produktów Opieki Zdrowotnej (MHRA).
Ograniczenie to dotyczy komercyjnych twierdzeń dotyczących produktów. Nie uniemożliwia badaczom przedstawiania dowodów, że wapowanie pomaga ludziom rzucić palenie, ani służbom zdrowia wspierania palaczy, którzy zdecydują się z niego korzystać.
Istnieje również ścieżka dopuszczania e-papierosów jako leków. MHRA zachęca do składania wniosków, ale produkty muszą spełniać wymagane standardy w zakresie jakości, bezpieczeństwa i skuteczności.
Badanie z Sheffield nie testowało tego systemu dopuszczania ani nie porównywało metod rzucania palenia; analizowało, jak zdaniem młodych ludzi należy przedstawiać i regulować wapowanie.
Chroń aromaty, ogranicz marketing
Uczestnicy rozróżniali same aromaty od sposobu, w jaki produkty były reklamowane.
Krytykowali jaskrawe kolory, „dziecinne nazwy” oraz ekspozycje sklepowe, na których e-papierosy umieszczano obok słodyczy i innych produktów codziennego użytku. Jeden z uczestników poparł „zakazanie takich rzeczy jak nazwy e-papierosów, ponieważ… nazwy są prawdopodobnie ważniejsze niż oglądanie reklamy”.
Sprzeciwiali się jednak zakazowi aromatów, ponieważ uważali je za przydatne dla dorosłych próbujących rzucić palenie. Jeden z uczestników opisał takie ograniczenie jako „odebranie jedynej dobrej rzeczy, jaką mają e-papierosy”.
Autorzy napisali: „Ograniczenia dotyczące sposobu reklamowania i sprzedaży e-papierosów mogłyby zmniejszyć ich atrakcyjność dla młodych ludzi, nie uniemożliwiając ich stosowania w celu zaprzestania palenia, co stanowi równowagę zaproponowaną przez samych uczestników.”
Sklepy i media społecznościowe
Warsztaty uwypukliły również, że zdaniem uczestników młodzi ludzie zdobywali e-papierosy mimo ograniczeń wiekowych.
Lokalne sklepy spożywcze opisywano jako miejsca, w których łatwiej kupić je niż w supermarketach lub wyspecjalizowanych sklepach z e-papierosami, gdzie uczestnicy dostrzegali bardziej rygorystyczne kontrole.
Jeden z uczestników powiedział: „większość sklepów po prostu się tym nie przejmuje. Sprzedają je małym dzieciom”. Inny opisał to jako „czasami łatwiej kupić e-papierosy niż słodycze”.
Uczestnicy popierali wprowadzenie licencji dla sprzedawców, ograniczenia sprzedaży w pobliżu szkół oraz kary za sprzedaż nieletnim klientom. Opisywali również zaopatrzenie pozyskiwane za pośrednictwem starszych przyjaciół i rodzeństwa, mediów społecznościowych oraz współdzielonych urządzeń.
Do tej dostępności przyczyniały się również niskie ceny i produkty łatwe do ukrycia. Badacze doszli do wniosku, że wpływy te nakładały się na siebie, przez co jedna polityka raczej nie rozwiąże ich wszystkich.
Dostęp do opieki zdrowotnej również wiąże się z kompromisami
Chociaż uczestnicy opowiadali się za podejściem opartym na opiece zdrowotnej, autorzy wskazali na możliwe wady.
Wskazali na wcześniejsze badania, w których dorośli uznawali podejścia medyczne za uspokajające, lecz obawiali się, że ograniczenie podaży mogłoby zawęzić wybór produktów, które pomogły im przejść z papierosów.
W artykule zauważono również, że polityka Wielkiej Brytanii już promuje wapowanie jako sposób na rzucenie palenia za pośrednictwem programów takich jak Swap to Stop, przy jednoczesnym utrzymaniu szerszego dostępu w sprzedaży detalicznej.
Było to niewielkie badanie jakościowe, zaprojektowane w celu dogłębnego zbadania poglądów. Członkowie Młodzieżowego Gabinetu mogli być bardziej zaangażowani w politykę niż ich rówieśnicy, a żaden z nich nie mógł wypowiadać się na podstawie osobistych doświadczeń z wapowaniem.
Nie daje ono podstaw do twierdzenia, że wszyscy młodzi ludzie sprzeciwiają się zakazom smaków lub popierają recepty, ale pokazuje, że ci uczestnicy rozważali potrzeby dorosłych palaczy obok obaw dotyczących dostępu młodzieży.
Autorzy stwierdzili: „Uczestnicy ci dostrzegli ten sam kompromis, który polityka próbuje rozwiązać — między ograniczeniem rynku konsumenckiego a zachowaniem drogi wyjścia z palenia”.